ZZ Leiden kampioen van de bittere armoede

De play-offs van het seizoen 2012-2013 worden bijgeschreven in de geschiedenisboeken als de saaiste in de geschiedenis van het Nederlands basketball. Van de zeven series die werden gespeeld, eindigden er zes in een ‘clean sweep’. De terechte kampioen Zorg en Zekerheid Leiden werd nota bene kampioen in een drie series durende clean sweep.

De play-offs konden dit seizoen bijna niet korter duren. De zeven series werden beslist in 23 wedstrijden, slechts één wedstrijd meer dan het absolute minimum. Alleen in de halve finale serie tussen EiffelTowers Den Bosch en Aris Leeuwarden wisten de zelf-gedroomde kampioenen uit Brabant één schamel duel af te snoepen van de sensatie uit Leeuwarden. De cijfers liegen niet. De winnende ploegen van de series tekenden in deze play-offs gezamenlijk voor een 22-1 record.

De finaleserie tussen Leiden en Leeuwarden was spannend, maar de spanning was slechts de resultante van bedroevend slecht basketball. De kwaliteit van het vertoonde spel in de play-offs mag hopelijk aanleiding zijn om alle alarmbellen op maximaal volume te laten afgaan. Zonder uitzondering grossierden de play-offteams in slordig spel en veel te veel dom, dom, dom balverlies.

De Amerikaanse inbreng was – een enkele uitzondering daar gelaten – van het niveau aspiranten. Iedereen gunde Braal en Aris (en zeker ook manager Gert Schurer) het allerbeste, maar met hopeloze figuren als Jerrell Williams en David Michaels was Aris op voorhand de onderliggende partij tegen het hechte blok Nederlandse topspelers van Leiden. Ook bij Zorg en Zekerheid werd in de play-offs gebruik gemaakt van een Amerikaan – Antoine Young – die beter het trainingspak had aangehouden.

De spelers die in de play-offs een positieve indruk achterlieten, hebben allemaal een Nederlands paspoort op zak. De manier waarop Tjoe de Paula van Aris de wil om te winnen effectief omzette in bij vlagen briljant spel was mooi om te zien. De manier waarop Worthy de Jong en Arvin Slagter de kampioensploeg van Leiden droegen, is zelfs hoopgevend voor de toekomst van het Nederlands basketball.

De Nederlandse spelers hebben in de play-offs gesproken.

Teken aan de wand was ook de confrontatie van twee Nederlandse topcoaches in de finale van de play-offs. Weert met de Amerikaan Jim Meil presteerde twee seizoenen lang ondermaats. Hakim Salem werd begrijpelijkerwijs afgeschoten in Groningen, maar ondanks de tijd die hem vergund was, wist zijn opvolger Ivica Skelin geen enkel extra rendement te boeken. En Raoul Korner deed met EiffelTowers Den Bosch hele goede dingen, maar slaagde er op het moment dat het er werkelijk om ging niet in Den Bosch van zijn matheid te verlossen. Bovendien mag het de Oostenrijker worden aangerekend dat hij een van de allerbeste basketballers van Nederland, Kees Akerboom, goeddeels de vernieling in heeft geholpen. Akerboom, genetisch begiftigd met een Goddelijk Schot, werd door Korner letterlijk in de hoek gezet en mocht na 23 seconden capriolen van Amerikanen af en toe een noodschot lossen. De beste driepuntschutter van Nederland kwalificeerde zich daardoor niet eens bij de beste acht driepuntschutters op het All Star Gala.

De wissel moge dan ingegeven zijn door financiële perikelen, maar Weert kiest in ieder geval met Niels Vorenhout voor een Nederlandse coach. En die twittert uitgerekend op de avond van de vierde finalewedstrijd dat steunpilaar Sjors Besseling zijn contract heeft verlengd.

Ivica Skelin is vakantie aan het vieren met de gedachte dat het met zijn contract in Groningen wel goed komt. Maar ook voor de Groningse technisch man Martin de Vries is het nog niet te laat. Bij Donar kan volgend seizoen nog steeds een Nederlandse coach voor de groep staan. Doen! En Jos Frederiks zou in Den Bosch die lijn eveneens moeten volgen.

De bittere conclusie van het seizoen 2012-2013 is namelijk dat dat hele leger aan spelers en coaches van over de grenzen het Nederlands basketball niets, maar dan ook niets heeft gebracht.

De Nederlandse coaches hebben in de play-offs gesproken.

Het wordt nu tijd dat de beleidsmakers werkelijk tot inkeer komen. Nederlands talent opleiden en Nederlands talent de ruimte geven, zowel Nederlandse spelers als Nederlandse coaches. Dat moet de boodschap voor de toekomst zijn.

En stop dan meteen ook met al die gekunstelde pogingen om het Nederlandse publiek een rad voor ogen te draaien. Een begrijpelijke competitieopzet afgerond met play-offs tussen de eerste vier van de ranglijst. Want na 23 potjes heeft het publiek al lang in de gaten dat het slechts voor het legen van de poeplap naar de hallen wordt gelokt. Er waren voor wedstrijd vier in de finale van de play-offs in het poppenhuis dat ze in Leeuwarden sporthal noemen nota bene nog kaarten beschikbaar.

Misschien dat de NOS dan ook weer interesse gaat tonen. In een tak van sport die hunkert naar aandacht, is de competiteplanner van de play-offs toch volledig van de ratten besnuffeld door twee van de finalewedstrijden te plannen op de avonden van de UEFA Europa League finale in Amsterdam en de UEFA Champions League finale op het heilige gras van het Londense Wembley. Hoe verzin je het!!! Wie bedenkt zoiets???!!!

Op 24 juni begint het Nederlands Team aan de EK-campagne. Onder leiding van de best denkbare bondscoach, Toon van Helfteren. De NBB en de FEB hebben de strijdbijl aan de kant gelegd en zetten gezamenlijk de schouders onder Oranje. Begraaf die strijdbijl maar. Die 24ste juni kan een prachtig vertrekpunt zijn voor een nieuw perspectief voor het NEDERLANDS basketball.

Het is immers de Toon die de (toekomst)muziek maakt.

Deel!