NBB vertrekt uit Almere en andere opmerkelijke hersenkronkels

In het beleidsstuk van het afbraak-bestuur van de NBB dat de Algemene Ledenvergadering aan het eind van deze maand te zien krijgt, staat een groot aantal opmerkelijke passages. Naast de kaalslag op het bondsbureau (van 22,55 FTE naar 12,17 FTE) gaat de NBB weg uit Almere, blijkt er een enorm verschil tussen de opgaves van NBB en NOC*NSF in ledentallen te zitten en staat er uitdrukkelijk in de verantwoording dat het opheffen van de rayons ‘on hold’ wordt gezet: de doodsteek voor de werkelijke hervorming van de Nederlandse Basketball Bond.

De NBB zal geen evenementen meer in het Topsportcentrum van Almere organiseren. Almere was de traditionele locatie voor de NBB-bekerfinales en menig interland. In de toekomst wordt voor evenementen uitgeweken naar Zwolle en Rotterdam en zal de organisatie ter plekke in handen worden gegeven van lokale vertegenwoordigers. Een van de oorzaken is ‘het uitbesteden’ van het Nederlands team en de onder 20-selectie. Dat levert de NBB een besparing op van 95.000 euro op jaarbasis. De belofte van afbraak-voorzitter Ravestein dat in 2015 “extra geïnvesteerd” gaat worden in beide programma’s komt uiteraard nergens in de plannen terug. Dat was destijds dus een volstrekt loze kreet om de aanvankelijke beslissing de beide Oranje-teams te liquideren iets dragelijker te presenteren.

Ravestein deed die uitspraak op de drempel van het Congrescentrum Papendal. Daar zullen ze waarschijnlijk ook nog wel een appeltje te schillen hebben met de afbraak-voorzitter. Wie de ledentallenrapportage van NOC*NSF erbij pakt, kan lezen dat in 2011 de NBB behoorde tot een van de meest triomfantelijke succesbonden. Maar liefst 49.327 leden liet de NBB in de opgave van NOC*NSF over 2011 opnemen. De werkelijkheid was dat de NBB 42.798 leden had geregistreerd. De toename van maar liefst 16,5 procent leden, waarover NOC*NSF in het begeleidend stuk rept, klopt van geen kanten. Dat de NBB na de KNVB de bond met de sterkste groei was, klopt evenmin. Sinds 2008-2009 (43.276 leden) loopt het ledental van de NBB constant en zienderogen terug, tot 42.220 in het seizoen 2012-2013.

‘Logisch’ dus dat het afbraak-bestuur kiest om niets meer aan communicatie en marketing te doen…

Het afschieten van de formatieplaats ‘Marketing & Sponsoring’ levert werkelijk zalig leesvoer op. Het bestuur constateert dat er nagenoeg niets is gerealiseerd en dat wat er is gerealiseerd nauwelijks een bijdrage levert. Een paar barterdeals voor producten die feitelijk niet aangeschaft zouden hoeven te worden… Het afbraak-bestuur trekt vervolgens echter de volstrekt verkeerde conclusie. Het zegt: omdat het rendement uitermate laag was, hoeft er helemaal niets meer te gebeuren; het levert immers toch niets op… Een redenering om van in een lachstuip te schieten.

De ondersteunende communicatie wordt in dezelfde moeite eveneens zo goed als weggesaneerd. Communicatie gaat in de formatie van het bondsbureau samen met ondersteuning (!) van het secretariaat. Waarmee de kerncompetentie wordt geridiculiseerd.

De grootste gotspe blijft dat de crisis, waarin de NBB verzeild is geraakt, geen bestuurlijke consequenties krijgt. Met geen woord wordt er in de uitleg gerept dat chaos en financiële crisis tijdens het inmiddels drie-en-een-half jaar durend (!!!) voorzitterschap van afbraak-voorzitter Ravestein heeft kunnen ontstaan. Onder haar verantwoording heeft het allemaal zo ver kunnen komen. Daar past slechts één correcte actie bij.

Jammer genoeg is de NBB al jaren een ideale springplank op weg naar het bestuur van NOC*NSF. Vaak ging dat gelukkig op basis van bewezen kwaliteiten (Jan Loorbach, Ruud Frese), maar met de intrede van de burgemeester als bestuurder bij de NBB is het eigen CV en niet het belang van de sport de belangrijkste drijfveer geworden. De toenmalige voorzitter van de NCRV en burgemeester van Veenendaal, Frits Brink, was de eerste die samen met directeur Peter Notten naar Tel Aviv trok om zogenaamd de FIBA-burelen te bestormen. Het resultaat was een uiterst pijnlijke aftocht van topbestuurders zoals Adriaan Helmig, terwijl Brink zelf slechts tot chef-lege-dozen werd benoemd. En toen Brink eenmaal bij NOC*NSF onder pannen was, was hij rap bij de NBB vertrokken.

Met het in stand houden van de stemverhouding tijdens de ALV – een rechtstreeks gevolg van het ‘on hold’ plaatsen van het voorgenomen afschaffing van de rayons – prevaleert de breedtesport veel te nadrukkelijk boven de topsport. De invloed van de topsport in de ALV is nog minder dan die van de druppel op de spreekwoordelijke gloeiende plaat. Afbraak-voorzitter Ravestein koestert echter die stemverhouding, omdat ze uitsluitend met de geritselde rayonstemmen (in ruil voor bestuurszetels) haar plek op het pluche kan beschermen. Dat succescoach Toon van Helfteren daar in een interview ooit een insinuatie over durfde te maken, leverde hem als bondscoach het stempel op van ‘niet-acceptabel voor het bondsbestuur’. Het is maar goed dat de clubs zijn benoeming hebben doorgedrukt, want Van Helfteren is een van de weinigen die in de huidige chaos een ploeg kan smeden die toch weet te presteren.

Gelukkig zijn ze er echt nog wel. Intrinsiek goeie (bestuurs)mensen met de juiste motivatie: Jan Berteling (penningmeester van FIBA Europe) is een topper op eenzame hoogte, zijn zoon Frank een uitstekende bondsdirecteur, Jan Loorbach Chef de Mission tijdens de succesvolste Olympische Spelen van Nederland ooit (Sydney 2000) is net afgezwaaid als deken van de orde van Nederlandse advocaten, Frank Kales zit op één telefoontje afstand, Frank Voskuilen is altijd voor basketball te porren… En Rob Schuur heeft misschien ook wel weer zin.

En wat te denken van een leger competente (andere) oud-internationals: Bert Kragtwijk bij de FEB, of Michael de Jager in Weert, of Renso Zwiers die hoognodig weer eens in de zaal moet worden uitgenodigd. Peter van Paassen zit tegenwoordig bij een van ’s werelds grootste communicatiebureaus (Hill & Knowlton), Rolf Franke is bankdirecteur, Tanno Pieters is goed terecht gekomen, Jos Kuipers maakt zich verdienstelijk in de breedtesport, Anita Blangé doet erg nuttig werk om sport en onderwijs te verbinden, Geert Hammink weet wat er te koop is, Martin de Vries en Jos Frederiks stappen door van gewaardeerd speler tot gedegen (technisch) manager.

Meer namen? Kan hoor! Bob van Oosterhout (“Mij hebben ze nog nooit gebeld…”) runt een toonaangevend marketingbureau, Wil Moerer is directeur van Sport1, Patrick Wouters van den Oudenweijer (House of Sports) is gek van het spelletje. Ook in de media is de potentie groot. Mart zelf heeft laatst in Leiden nota bene hardop gezegd dat hij wel weer wil helpen. Jack van Gelder, Martijn Lindenberg, Frits van Rijn, Jaap Hofman, Joost de Vries, Maarten Nooter: in Hilversum zijn basketballharten genoeg te vinden.

Breek de boel niet af! Bouw op!!!

Daarom ALV, wordt het nou niet eens de aller-, allerhoogste tijd…?

Deel!