Gerrit van Buuren (links), Hans Perrier en Frans Valkenburg in Amsterdam bij de huldiging van Ton Boot door de Amsterdamse wethouder Eric van der Burg. Op de achtergrond zijn ook nog Frank Kales en Mart Smeets zichtbaar.

Ex-international Gerrit van Buuren (69) overleden

In Frankfurt is afgelopen nacht Gerrit van Buuren overleden. Van Buuren was met zijn markante voorkomen jarenlang een opvallende speler in de Nederlandse eredivisie. Hij kwam in 1977 en 1978 een handvol keren uit voor het Nederlands team.

Geboren (op 21 november 1947) in Utrecht kwam Gerrit van Buuren op de plaatselijke Rijks-HBS in contact met basketball. Hij speelde in Utrecht voor Taveno, SVE en Ola Stars, om daarna over te stappen naar het Amsterdamse FIAT Stars met Ton Boot en Kees Smit. Met FIAT Stars won hij in 1973 de nationale beker. Van Buuren bleef toen Gerard de Lange zijn intrede deed en rondde vervolgens zijn carrière op het hoogste niveau af in Rotterdam bij RZ, dat destijds de sponsornamen Disco Danser en later Radio Musette op het shirt droeg.

In 1977 overwoog Van Buuren nog even de overstap naar Enschede, maar toen sponsor Arke daar met de geldbuidel begon te rammelen en Dan Cramer aantrok, kwam Van Buuren spoorslags op zijn beslissing terug. In januari 1978 werd duidelijk waarom Van Buuren zich bij Rotterdam Zuid zo thuis voelde. Vlak voor rust in de uitwedstrijd tegen Nationale Nederlanden Donar haalde coach Arjan de Bruin zijn spelers van het veld en weigerde de wedstrijd uit te spelen. Het was voor het eerst dat een ploeg in de Nederlandse eredivisie van het veld liep. En de aanleiding was Gerrit van Buuren, slachtoffer van een regelrechte aanslag. En alle RZ-spelers waren solidair met hem.

Van Buuren had kort voor de rust een opzettelijke elleboogstoot van de Groningse spelmaker John Franke uitgedeeld gekregen. Groggy moest hij het veld van de Evenementenhal verlaten. Dat was tegen Donar de derde keer in drie duels: bij de eerste gelegenheid werd hem een hersenschudding geslagen, de tweede keer kostte een botsing hem twee tanden. Aanvoerder Jan Loorbach schreef dus op het scoresheet dat drie keer in de optiek van de Rotterdammers wel genoeg was.

Gerrit van Buuren had misschien de schijn tegen. Vroeg kalend en uitgerust met een ‘dienstfiets’ (een rond uilenbrilletje) was hij een opvallende persoonlijkheid op de basketballvelden. Van Buuren was fanatiek – erg fanatiek – maar nooit smerig. Achter zijn opvallende uiterlijk ging een humoristische en vriendelijke persoonlijkheid schuil. Toch was Van Buuren meermalen het middelpunt van opstootjes. Die vonden doorgaans hun oorsprong doordat tegenstanders ‘die ouwe’ wel eens te grazen wilden nemen.

Zijn manier van spelen – plankgas – maakte dat hij met een zekere regelmaat van een blessure moest herstellen. Het tweede deel van het seizoen 1977-1978 kampte Gerrit van Buuren met een geblesseerde enkel, die op last van KNVB-arts Frits Kessel in het gips werd gezet. Toch werd Gerrit van Buuren in mei 1978 voor de tweede keer bij de selectie van het Nederlands team gehaald door de nieuwe bondscoach Tom Quinn. In januari 1977 had Van Buuren zijn interlanddebuut al gemaakt tijdens een bijzondere trip door Israël die het Nederlands team onder leiding van coach Jan Janbroers maakte. In Haifa speelde Van Buuren zijn eerste officiële interland tegen de nationale ploeg van Israël. Daarna volgde in Tel Aviv een confrontatie met het roemruchte Maccabi.

In november 1976 was hij – samen met ploeggenoot Jan Loorbach – door bondscoach Jan Janbroers bij Oranje gehaald en speelde hij in uitgerekend in zijn ‘eigen’ Utrecht aan de zijde van spelers als Kees Akerboom, Bert Kragtwijk en Toon van Helfteren met Oranje een oefenduel tegen BC Markt, de ploeg van Cock van de Lagemaat en Emill Hagens.

Gerrit van Buuren verhuisde uit Utrecht naar Vianen, waar hij naast zijn actieve carrière ook nog tijd vond om ASV ’68 te trainen. Aanvankelijk stond hij als leraar Engels voor de klas op het LEAO in Nieuwegein. Van Buuren werd echter een succesvol zakenman door het onderwijs te verlaten en de overstap te maken naar de uitgeverswereld. In dienst van de boekenclub ECI bleek hij over een bijzonder gevoel voor het boekenvak te beschikken. Een talent dat hij benutte om later in Weert de uitgeverij M&P (hij werd er in 1987 directeur) te leiden. In Limburg was hij ook een gekend VVD-er. Gerrit van Buuren maakte sinds 2010 namens de VVD deel uit van de Weerter gemeenteraad.

Op 11 oktober van dit jaar begon in Frankfurt de toonaangevende Buchmesse. Gerrit van Buuren mocht er met zijn grote interesse voor het uitgeversvak niet ontbreken. Op de tweede dag van de Buchmesse kreeg hij een zeer zware hersenbloeding. Afgelopen nacht om 20 minuten na middernacht overleed hij aan de gevolgen van die hersenbloeding.

Gerrit van Buuren werd 69 jaar.

Deel!